Вершы пра маці, матулю на беларускай мове

Вершы пра маці, матулю на беларускай мове

Толькі калі жанчына становіцца матуляй, адчувае яна невыразную словамі сілу мацярынскай любві. Мяне ўжо напаткала гэтае шчасце, і я навучылася не толькі любіць да самааддачы, але і з павагай адносіцца да дзіцячых пачуццяў. Навука гэтая выражаецца ў мяне ў жыцці кожны дзень, а ў літаратуры я выразіла сваю мацярынскую пазіцыю ў вершах пра маці. Пра тую маці, якая адказвае сабе нават у самых неабходных рэчах, каб абараніць і забяспечыць пакой свайго дзіцяці. Пра тую маці, якая ўмее правільна павесці сябе ў розных абставінах, правільна размаўляць і паводзіць сябе так, каб нізавошта не пакрыўдзіць пачуцці свайго маленькага анёлачка…

Вершы пра маці на беларускай мове

Спадзяюся, што мае вершы пра матулю на беларускай мове знайдуць водгук у вашай душы, а магчыма, кагосьці і навучаць мацярынскай мудрасці.

Чаму не спіць матуля?

Сон пакоем авалодаў,
Сеў на вейкі да дзіцяці,
Тое спіць ужо з асалодай,
Але не спіць чамусьці маці…

І чаму не спіць матуля,
Калі дзень прыйшоў да скону?
Маці сон дзіця вартуе!
Не стрывожыць сон нікому!

Хай не цэліцца камарык —
Да дзіця не даляціць!
Хай не свецяць зоры ў тварык —
Маці ўсюль абараніць!

Раптам коўдрачка саб’ецца
І адкрые голы ногі…
Матчына адчуе сэрца —
Загучыць у душы трывога.

Вось чаму не спіцца маці:
Тая «квохча» над дзіцяці.

Дарэчы, хачу заўважыць, што вершы пра матулю я пішу з самога жыцця, і тое, што тут апісана, было на самой справе паміж мною і маёй дачкой Уллянай. Але наступны верш напісаны пра матулю і хлопчыка. Чаму? Таму, што мае узаемаадносіны з дачкой — толькі прататып, але не адна я так жыву са сваім анёлачкам. (Гэтым тлумачэннем я яшчэ спадзяваюся пазбегчы пытанняў, адкуль у мяне сынок :) )

Малюнак

Пэцкае нешта, лапоча,
Фарбы на аркуш кідае…
Што намаляваць ён хоча?
Што на паперы стварае?

Алоўкам у цэнтры накрэмзаў,
Фарбай намеціў плямы…
— Што гэта? Галінкі бэзу?
— Не! Я малюю маму!

Прайшоў нейкі час цішыні.
Маці абед згатавала.
Кажа сынку: — Адпачні!
А хлапцу да ўсяго справы мала.

Ён натхненна малюе!
У фарбах не ведае меры:
Адну кідае, другую…
Жыццё даруе паперы!

На час ён увогуль забыўся.
І вось. Апошні штрых —
Малюнак увесь расквяціўся!
Да маці бяжыць малы.

— Матуля, глядзі хутчэй!
Гэта — табе падарунак!
Маці не зводзіць вачэй —
Не пазнае малюнак.

Але сыну таго не скажа.
Падарунак с павагай узяла.
Хай сынок ўто заўгодна «намажа» —
Лепш малюнка на свеце няма!

Вось такія вершы на беларускай мове пра матулю выраслі з маёй душы і майго мацярынскага жыцця. Працавала я над імі старанна, адпрацоўвала кожнае слова. На вялікі жаль, родная мова даецца мне не так проста, як мова руская, і праца над беларускімі вершамі ідзе марудна. Але я захапляюся сваёй мовай, яе мілагучнасцю і тонкай прыгажосцю, і таму ніякія цяжкасці не спыняць мяне ў гэтай працы. Вялікую падзяку хачу выразіць я сваім выкладчыкам А.С. Васілеўскай і В.Г. Качан (БДПУ) за дапамогу ў працы над маімі беларускамоўнымі вершамі пра маці.

Чтобы быть в курсе всех новых событий на блоге Полосатая Жизнь, оформите подписку здесь! Я Вам всегда рада!!

А чтобы сделать мне приятное, пробежитесь по кнопочкам соцсетей ;)

4 комментария на “Вершы пра маці, матулю на беларускай мове”

  • Крывавы час, адкінь свой грозны меч, Прыслухайся да сцішанага слова. З кароткіх, як само жыццё, сустрэч Саткана іх нявечная размова.

  • Рэк блакiтныя сцяжынкi, Маем кожны год «Дажынкi». А буслы жывуць на хатах, Вучаць лётаць буслянатаў.

  • Дзянькі бягуць – збіраюцца навіны. Маюе май, цюльпаны зацвілі. Даруй нам, мама, і дачцэ і сыну, Калі не так што, можа…Не змаглі…”

  • Слова о любви к матери красиво звучат на любом языке. Мама — самое дорогое, что у нас есть в жизни. Спасибо, за добрую подборку на белорусском.

Оставить комментарий

:wink: :-| :-x :twisted: :) 8-O :( :roll: :-P :oops: :-o :mrgreen: :lol: :idea: :-D :evil: :cry: 8) :arrow: :-? :?: :!: